Piracema - Création 2011

Voor Lia Rodrigues is de dans een feest. Maar evenzeer de plaats van het gebeuren. Elke creatie van haar maakt ons daar telkens weer met nadruk en schoonheid op attent. Met dit nieuwe stuk gaat de choreograe verder met het ontleden van de verhoudingen tussen het individu en de groep. Deze vraag stond ook al centraal in Pororoca, haar vorige werk dat ook op deze Biënnale op het programma staat. Maar deze keer put Lia Rodrigues uit de ervaringen van haar dansers en gebruikt die als vertrekpunt. Uit het onlichamelijke conflict tussen hun dromen en de wel degelijk tastbare botsing tussen de lichamen ontstaat een bruisend collectief geheel. Gedreven door de overtuiging dat de dans revolutionair moet zijn, blijft de choreografe haar kunst heruitvinden om zo beter te kunnen praten over haar land, de mens en zijn lijden.