Lamali Lokta

Het is een ruimte waar de verbeelding ontspringt, een plek waar de vormen en kleuren ontstaan. Deze plaats heet Lamali Lokta. Een wereld van papier waar met één trek vijf figuren in het leven worden geroepen, die vervolgens uit hun verbeelde wereld ontsnappen en van het blad op de grond tuimelen. Lamali Lokta vertelt over deze waanzinnige tocht, het bruuske einde ervan, de inkeer tot zichzelf en de inspiratie die het opnieuw overneemt, deze niet te stoppen machine die via ons de wereld openvouwt.

—

Productie Dame de Pic - Cie Karine Ponties

Coproductie Les Brigittines / Charleroi Danses / Théâtre de la Place / CCN d'Orléans - Direction Josef Nadj / CDC du Val-de-Marne / Théâtre Paul Eluard

—

Co-presentatie Charleroi Danses / Les Brigittines

Karine Ponties is geboren in Frankrijk in 1967. Haar dansstudie begint ze aan de scholen Juan Tena en Ramon Soler in Barcelona en zet ze verder aan Mudra, de school van Maurice Béjart in Brussel.

Als vertolkster werkt ze met verschillende gezelschappen, namelijk met Frédéric Flamand, Michèle Noiret, Nicole Mossoux/Patrick Bonté en Pierre Droulers, voor ze in 1995 het gezelschap Dame de Pic opricht. In 1996 brengt het gezelschap zijn eerste stuk Planta Baja aan het Théâtre Le Public in Brussel en kort daarop is Karine Ponties laureate van de vierde editie van de Pépinières européennes pour jeunes artistes.

De voorbije vijftien jaar creëerde ze een dertigtal stukken, waaronder opdrachten voor de afdeling dans van de Theateracademie van Helsinki, het Gentse kunstenaarshuis LOD, D.C.M. Fondation de Bucarest (Roemenië), Montréal Danse, la Petite Fabrique in Parijs, Transdanse Europe 03-06. Onlangs nam ze als een van de zeven geselecteerde choreografes deel aan Intradance (2010), het Europese dansproject in Rusland (2010), waar het stuk Mirliflor de Golden Mask 2011 (Nationale theaterprijs in Rusland) kreeg voor de beste hedendaagse dansvoorstelling.

Haar gelauwerde samenwerking met visueel kunstenaar Thierry Van Hasselt - Brutalis krijgt in 2002 de prijs voor choreografische creatie van de SACD (Société des auteurs et compositeurs dramatiques en Belgique) en Holeulone wordt in 2007 onderscheiden met de prijs voor de beste dansvoorstelling van de Franse Gemeenschap - toont duidelijk het multidisciplinair karakter van het gezelschap aan.

Ze heeft ook samengewerkt met componist Jan Kuijken en LOD (Les Taroupes 2000, Capture d'un caillot 2011, Brutalis 2002), componist Dominique Pauwels en LOD (Le Chant d'amour du grand singe 2005, Mi non Sabir 2004, Desirabilis 2004, Holeulone 2006, Boreas 2007), met visueel kunstenaar Lawrence Malstaf (Boreas 2007) en met visueel kunstenaar en illustrator Stefano Ricci (het project Epouvantails 2008-2011 met onder meer babil, havran, Fidèle à l'éclair, Benedetto Pacifico en Humus vertebra).

Het volgende project van Karine Ponties is Lamali Lokta (maart 2012), een samenwerking met illustratrice Beatrice Alemagna.

Haar stukken vinden waardering wegens hun zin voor het absurde, hun zoektocht naar intimiteit, het organische en de menselijke relaties. Bijna overal ter wereld is haar werk opgevoerd, zoals op het Festival de la Cité (Lausanne), Tanec Praha (Praag), Julidans Theatre Bellevue (Amsterdam), Szene Festival (Salzburg), Dublin Fringe Festival, Centre Culturel Wallonie-Bruxelles (Paris), Neuer Tanz Festival (Freiburg), Dansstationen (Malmö), City Teater Reykjavik (Ijsland), Plesni Theater (Ljubljana), Hivernales d'Avignon, Les Brigittines (Brussel), l'Agora de la Danse (Montréal), O Espaço do Tempo (Portugal), Pavillon Noir - CCN d'Aix-en-Provence, One Yellow Rabbit Festival (Calgary), Théâtre Les Salins - Scène nationale de Martigues, op het  Festival de Marseille (France), op het Festival international de danse contemporaine de Cochabamba (Bolivië), aan het Nationaal Theater van Korea (Seoul), in het CCN van Orléans, aan het Théâtre de la Ville (Parijs), op het Mimos Festival (Périgueux), op Uzès Danse, in het Kaaitheater (Brussel), op Dance New Amsterdam (New York), op het Festival de Otono (Madrid), op het Dance Week Festival de Zagreb, in de Gentse Vooruit, aan het Théâtre de la Cité internationale (Parijs).

Beatrice Alemagna is geboren in Bologna (Italië). Als kind keek ze al aandachtig naar de albums van Gianni Rodari, de beelden van Bruno Munari, van Lele Luzzati en maakte ze haar eigen boeken. Toen ze acht was, besliste ze « romanschilder » te worden als ze groot zou zijn.

Na met veel moeite Grieks en Latijn te hebben gestudeerd, volgt ze grafische vormgeving in Urbino (ISIA). In 1996 zendt ze haar tekeningen in voor de competitie « Figures Futur »van de boekenbeurs van Montreuil en kaapt er de eerste prijs mee weg. In 1998 begint ze te publiceren bij de uitgeverij Seuil en gaat als afficheontwerpster samenwerken met het Centre Pompidou. Deze samenwerking loopt nog steeds.

Ze werd verschillende malen gelauwerd : Figures Futur de Montreuil (Frankrijk), Attention Talent-FNAC (Frankrijk), Octogonesprijs (Frankrijk), Andersenprijs (Italië), Chronosprijs (Frankrijk), twee selecties voor de Baobabprijzen op de boekenbeurs van Montreuil (France), Speciale vermelding op de Bologna Ragazzi Award (Italië), Prijs voor het stripalbum van Rueil (Frankrijk), Boekenprijs van Taïpei (Taïwan).

Haar boeken zijn vertaald in het Spaans, Italiaans, Engels, Duits, Nederlands, Tsjechisch, Sloveens, Grieks, Taiwanees, Koreaans, Portugees, Braziliaans Portugees, Chinees en Japans.

Een twintigtal albums van haar wordt gepubliceerd bij Seuil jeunesse, Autrement jeunesse, Gallimard jeunesse, Panama, Didier jeunesse, Thierry Magnier, Rue du Monde, Skyfish Graphix (Japan), Topipittori (Italië) en binnenkort Phaïdon (Engeland, Italië, Frankrijk, Spanje en Duitsland). Zelf heeft ze tentoongesteld in Parijs, Bordeaux, Charleville, München, Pau, St. Paul, Roubaix, Bologna, Reims, Cherbourg, Lissabon, Bobigny, Tokyo, Sapporo et Kyoto.

In 2004, 2005, 2006, 2007 et 2008 hebben volgende kranten een reportage aan haar gewijd: Le Monde des livres (Frankrijk), Elle (Italië), Elle (Frankrijk), Hamelin (Italië), La Republica (Italië), EpokFnac (Frankrijk), Varoom (Engeland), Vogue (Italië), Vogue (Japan), Illustration (Japan), Andersen (Italië).