55 mannen van alle leeftijden, waarvan de meesten op een radio-oproep zijn afgekomen, nemen afwisselend plaats voor de camera. In een snelle opeenvolging van beelden komt een collectieve vertelling tot stand: elke persoon leest één zin of woord uit het verhaal van Blauwbaard in de oorspronkelijke versie van Perrault. Er zijn twee goede redenen om dit beroemde sprookje te belichten: zijn literaire kwaliteit en zuiverheid enerzijds, en zijn narratieve en fantasmagorische kracht anderzijds. Het sprookje wordt op ludieke wijze in vraag gesteld door het spel van de beeldmontage. Door te « surfen » naar de verschillende tongvallen van de personen die de tekst brengen, naar hun culturele verschillen en persoonlijke inleving in de rol van verteller, stijgt er een vreemde kracht op uit het geheel. In de loop van de installatie ziet men rode lichtflitsen oplichten, die symbool staan voor de vrouwen uit het verleden van Blauwbaard.

24/3/07


